​

Diagnoza integracji sensorycznej

spotkanie w Dream Lab Kid’s

Dla dzieci w wieku 1–7 lat
⏱ czas trwania: 45-60 minut

3-4 spotkania
 

Diagnoza integracji sensorycznej (SI) u dzieci w wieku 1–7 lat to proces oceny tego, jak dziecko odbiera, przetwarza i reaguje na bodźce zmysłowe (dotyk, ruch, dźwięk, wzrok, propriocepcja). Prowadzi ją wykwalifikowany specjalista – najczęściej terapeuta SI.

​

Jak wygląda diagnoza SI?

​

1. Wywiad z rodzicami

Na początku terapeuta przeprowadza szczegółową rozmowę z opiekunami. Dotyczy ona m.in.:

• przebiegu ciąży i porodu

• rozwoju dziecka (kiedy zaczęło siadać, chodzić, mówić)

• codziennego funkcjonowania (sen, jedzenie, zabawa)

• trudności (np. nadwrażliwość na dźwięki, problemy z koncentracją, unikanie dotyku)

Często rodzice wypełniają także specjalne kwestionariusze.

​

2. Obserwacja dziecka

Terapeuta obserwuje dziecko podczas swobodnej zabawy oraz wykonywania różnych aktywności:

• reakcje na bodźce (np. hałas, ruch, dotyk)

• sposób poruszania się i równowagę

• napięcie mięśniowe

• koordynację ruchową

• koncentrację i zachowanie

U młodszych dzieci (1–3 lata) obserwacja ma szczególnie duże znaczenie, bo formalne testy są ograniczone.

​

3. Testy i próby kliniczne

W zależności od wieku stosuje się różne narzędzia:

• 1–3 lata: głównie obserwacja + próby kliniczne (np. reakcje na huśtanie, dotyk, zmiany pozycji)

• 4–7 lat: możliwe są bardziej ustrukturyzowane testy SI (np. testy równowagi, planowania ruchu, reakcji na bodźce)

Dziecko wykonuje zadania w formie zabawy, np.:

• chodzenie po linii

• skakanie, wspinanie się

• reagowanie na polecenia ruchowe

• zadania wymagające koordynacji ręka–oko

 

4. Analiza wyników

Terapeuta analizuje:

• które systemy sensoryczne działają prawidłowo

• gdzie występują trudności (np. nadwrażliwość, podwrażliwość, problemy z modulacją bodźców)

• jak wpływa to na codzienne funkcjonowanie dziecka

 

5. Omówienie diagnozy i zalecenia

Na końcu rodzice otrzymują:

• szczegółowe omówienie wyników

• opis mocnych stron dziecka

• wskazanie trudności

• zalecenia do pracy w domu

• ewentualną propozycję terapii SI

Często przygotowywana jest także pisemna opinia.

 

Po co robi się diagnozę SI?

Diagnoza pomaga zrozumieć trudności dziecka, np.:

• nadwrażliwość na dźwięki lub dotyk

• problemy z równowagą i koordynacją

• trudności z koncentracją

• niechęć do pewnych aktywności (np. ubierania, jedzenia)

Dzięki temu można dobrać odpowiednią terapię i ćwiczenia.​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

​